Sie
11
2015

Popularna gra Poker – Zasady gry

poker



Popularna gra Poker – Zasady gry

Poker jest niewątpliwie jedna z najbardziej znanych gier karcianych i występuje on w wielu różnych odmianach które są często uzależnione od miejsca gry w pokera.

W pokera można grać zarówno w kasynach jak i domowym zacisza wraz z rodzina i przyjaciółmi. Tradycyjna wersja pokera jest wersją 5cio kartową. Niezwykle ważna w grze jest umiejętność blefowania czyli w pewnym sensie nie okazywania emocji. 

Zasady gry w Pokera

 W grze może brać udział od 2 nawet do 10 graczy. Przeważnie do gry używa się talii kart złożonej z 52 kart ale początkujący gracze powinny znacząc przygodę z pokerem kartami rozpoczynającymi się od 9. Rozdający daje każdemu z graczy po 5 kart, a całą resztę kart kładzie się na bok. Karty te będą potrzebne w dalszej grze. Po otrzymaniu kart każdy z graczy może wymienić od jednej do czterech kart które mu nie odpowiadają a także ma możliwość odłożenia kart tym samym zrezygnowania z dalszej części gry w danej rundzie tracąc wtedy stawkę wejściową. Gracz może też pozostać przy swoich kartach kontynuując grę.

Po wymianie kart przez graczy następuje runda licytacji. Gracze mają wówczas możliwość następujących zagrań:
– pas (ang. fold) – czyli rezygnacja z dalszej części gry. Osobie pasującej przepadają dotychczasowo postawione środki.
– czekanie (ang. check) – gdy żaden z wcześniejszych graczy w rozgrywanej rundzie nie dołożył żadnej kwoty do stawki wtedy gracz ma możliwość czekania i nie musi dokładać nic do obecnej puli.
– sprawdzenie (ang. call) – wyrównanie do kwoty którą postawili wcześniejsi gracze.
– podbicie (ang. raise) – przebicie kwoty którą postawili wcześniejsi gracze. Kolejne przebicie w jednej rundzie nazywa się re-raise.
– all-in – włożenie do puli wszystkich środków którymi gracz dysponuje.
Wygrywa gracz któremu udało się zgromadzić najwyższy układ kart.

  1. Gdy zbierze się 10 graczy, każdy otrzyma swoje miejsce przy stole.
  2. Gra rozpoczyna się, gdy dwóch graczy będących następnymi w kolejności po rozdającym (oznaczonym literką D) postawi kolejno małą ciemną (small blind) i dużą ciemną (big blind).
  3. Każdy z graczy otrzymuje dwie karty. Gracz znajdujący się na lewo od osoby będącej na dużej ciemnej (big blindzie) wykonuje swój ruch jako pierwszy.
  4. Gdy przychodzi twoja kolej możesz sprawdzić (call), podbić (raise) lub spasować (fold). Jeśli jesteś na małej ciemnej (small blindzie) już umieściłeś w puli połowę stawki potrzebnej by zobaczyć flop. Jeśli jesteś na dużej ciemnej (big blindzie) umieściłeś już ilość puli odpowiednią ilość pieniędzy by zobaczyć flop chyba, że któryś z graczy podbił stawkę zanim przyszedł twój ruch. Jeśli ktoś przed tobą podbił stawkę możesz go jeszcze raz przebić (re-raise), sprawdzić (call) lub spasować (fold).
  5. Flop: Trzy wspólne karty wykładane są na stół przez rozdającego. Każdy gracz, który przed ukazaniem się flopa nie spasował może użyć go do stworzenia najlepszego układu kart. Teraz także następuje kolejna runda licytacji. Rozpoczyna ją osobą będąca na małej ciemnej (small blindzie). Jeśli nikt nie dorzuci do puli kolejnych pieniędzy możesz po prostu czekać (check) i zobaczyć następne karty bez dorzucania pieniędzy do puli. Jeśli ktoś dorzuci jednak pieniądze do puli możesz go przebić (raise), sprawdzić (call) lub ewentualnie spasować (fold).
  6. Turn: Czwarta wspólna karta wykładana jest na stół przez rozdającego. Ponownie rozpoczyna się licytacja, w której brać udział mogą gracze, którzy w poprzednich rundach nie spasowali.
  7. River: Piąta, ostatnia wspólna karta wykładana jest na stół przez rozdającego. Teraz następuje ostatnia runda licytacji. Gracze, którzy w czasie tej rundy nie spasują, odkrywają swoje karty. Ten, który posiada najlepszy układ zgarnia całą pulę.
  8. Jeśli w którejś z rund licytacji ktoś podbije stawkę, ale nikt go nie sprawdzi, gracz ten zgarnia całą pulę. Osoba ta może wtedy pokazać karty przeciwnikom lub po prostu oddać je rozdającemu.
  9. Gdy ktoś wygra dane rozdanie, rozpoczyna się kolejne. Tym razem rozdającym jest kolejna osoba, znajdująca się na lewo od rozdającego z poprzedniego rozdania. Ciemne (blindy) zwiększają się w turniejach wraz z upływem czasu, w zależności od ustaleń organizatora.
  10. Gdy w grze zostanie 1 osoba, a pozostali zostaną wyeliminowani, pula nagród rozdzielana jest zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami, a gra kończy się.
  11.  A teraz co do gry w starym stylu . Poker ma niezbyt dobrą reputację gry, przy której mężczyźni „tracili nawet własne koszule”. Dlatego jeżeli chcecie grać w Pokera po obiedzie z przyjaciółmi, może lepiej jest użyć żetonów lub innych małych przedmiotów do liczenia zamiast pieniędzy. Dobrze jest też ustalić jakiś limit na „ante” oraz wysokość najwyższego zakładu. Powiedzmy, że wysokość najwyższego zakładu będzie wynosić dwadzieścia żetonów, natomiast stawka „ante” to jeden żeton (lub inna jednostka)
  12. Rozdającego wybiera się losowo poprzez odkrywanie kart po kolei, aż komuś uda się odsłonić waleta. W następnych kolejkach rozdający zmieniają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara.
  13. Wszyscy gracze robią pierwsze zakłady („ante”), które tworzą podstawową pulę. Karty rozdawane są zakryte pojedynczo każdemu graczowi, dopóki wszyscy mają po pięć sztuk. Następnie każdy patrzy dokładnie co dostał i stara się oszacować wartość swojej ręki.
  14.  Jeden z graczy musi otworzyć grę poprzez postawienie nowego zakładu i dorzucenie do puli przykładowo pięciu żetonów mówiąc: „Otwieram na pięciu.” Należy jednak pamiętać, ze gracz tylko wtedy może otworzyć rozgrywkę, kiedy ma nie mniej niż parę waletów. Jest to dobry sposób na upewnienie się, że przynajmniej jedna osoba ma dobrą rękę. Gdy nikt nie otworzy rozgrywki całkowita pula rośnie, ponieważ „ante” zostaje na stole do następnej gry.
  15.  Jeżeli pierwsza osoba po lewej stronie rozdającego (zwana starszym) nie może otworzyć rozgrywki, mówi: „pas” i kolej przechodzi na następnego gracza po jego lewej stronie. Dzieje się tak dotąd, aż ktoś w końcu otworzy licytację lub wszyscy spasują. W ostatnim wypadku karty rozdawane są jeszcze raz, przy czym „ante” z poprzedniej gry zostaje na stole, do którego gracze znowu dorzucają ustalone minimum.
  16.  W drugiej kolejce, licytację można otworzyć jeżeli ma się przynajmniej parę dam. Jeżeli i tym razem nikt nie jest w stanie otworzyć gry, każdy dorzuca po kolejnym żetonie i rozdaje się jeszcze raz karty. Tym razem trzema mieć przynajmniej parę króli, a następnym – parę asów, żeby otworzyć licytację. Zwykle nie zdarza się, aby nie można było zacząć gry aż do tej pory, ale jeżeli i tym razem jest to niemożliwe, wtedy kolejność par wymagana do otwarcia zostaje odwrócona. Po asach idą króle, potem damy i znowu walety.
  17.  Jak już udało się jakiemuś graczowi otworzyć licytację, stawianie zakładów rozpoczyna się na dobre. Łatwiej zrozumiecie system Pokera, jeżeli będziecie mieli przed oczami przedstawione schematy rak, dlatego starajcie się spoglądać na rysunek na następnej stronie w trakcie czytania tego fragmentu. Gracz A jest rozdającym, dlatego rozgrywkę powinien rozpocząć gracz B, który z resztą otwiera do pięciu ponieważ ma dwie bardzo przyzwoite pary. Gracz C ma nadzieję na Dużego Strita, ponieważ w tej chwili ma już cztery trefle, więc również stawia pięć jednostek (żetonów). D ma również dwie pary i dlatego też dorzuca pięć. Gracz E mający Trójkę dziewiątek jest widocznie bardzo pewny siebie, bo podwyższa stawkę do dziesięciu. F z bardzo słabą Parą dwójek słusznie decyduje się na wycofanie, ponieważ chce zachować żetony na inne rozdanie, kiedy będzie miał silniejszą rękę. Gracz A, któremu brakuje jednej karty do Koloru, podnosi do dwudziestu. B dorzuca jeszcze piętnaście, co z poprzednimi pięcioma daje teraz dwadzieścia. C również wchodzi dokładając wymagane piętnaście. D prawdopodobnie zdaje już sobie sprawę ze swoimi dwoma parami nie ma raczej szans przy takiej stawce, ale mimo to ryzykuje i dorzuca swoje piętnaście. Na koniec zadowolony gracz E dorzuca jeszcze dziesięć, oczywiście z zamiarem zostania w grze.
  18. Po postawieniu zakładów, tak jak zostało to opisane powyżej, każdy z graczy, który zdecydował się grać dalej może teraz wymienić karty w celu poprawienie, a nie zepsucia swojego dotychczasowego układu! Czasami zdarzy się, że gracz nie chce wymieniać żadnych kart, ponieważ woli się trzymać tych, które już ma.
  19.  Rozdający pyta wszystkich graczy po kolei, ile kart chcą wymienić. Gracze, którzy chcą jedną, dwie lub trzy karty, dostają je od razu, lecz jeżeli ktoś chce wymienić cztery, najpierw dostanie trzy, a dopiero po wszystkich, jeszcze jedną. Jeżeli osoba, która otwierała rozgrywkę chce wymienić jedną z otwierających kart, musi pokazać kartę której się pozbywa i powiedzieć: „opener away”(Po otwarciu). Pozostali gracze będą wiedzieli o co chodzi, jak i to, że gracz ten miał rzeczywiście „otwarcie”.
  20. Kiedy wszyscy już wymienili swoje karty (zob. Rysunek na następnej stronie – Gracz A wymienił 2 Trefl, B – 3 Karo, C – 2 Kier, D – Trefla, E – 10 Karo i Asa Trefl) gracze stawiają kolejne zakłady zaczynając od ostatniej osoby, która podwyższyła stawkę, w tym wypadku gracza A.
  21.  A nie udało się uzyskać Koloru, ale trafił mu ie wcale nie poprawiła, dlatego też sprawdza. C udało się zdobyć Kolor, dlatego dorzuca jeszcze dwadzieścia. D opłaciło się ryzyko i jest on teraz w posiadaniu Fulla, dlatego decyduje się wejść za dwadzieścia i podwyższyć stawkę o kolejne dwadzieścia. E. który musiałby postawić teraz czterdzieści, żeby zostać w grze, postanawia się wycofać, ze względu na swoje słabe karty. Z powrotem do A, dorzuca on wymagane czterdzieści czując się zobowiązanym, chociaż nie jest zbyt zadowolony z obrotu sytuacji, B się wycofuje, a C dorzuca jeszcze dwadzieścia do tych dorzuconych przez niego poprzednio, ale nie podnosi. Teraz wszyscy, którzy chcą pozostać w grze muszą dorzucić po czterdzieści, po czym gracze, którzy pozostali w grze (A, C, D) odsłaniają karty. D mający Fulla zgarnia pulę, która w tym wypadku jest całkiem duża.
  22. .A teraz kilka wskazówek, które mogą się przydać jeśli często gracie z tą samą grupą ludzi! Starajcie się nie grać tak samo i nie blefujcie zbyt często. Dobrze jest też czasami zachowywać pokerowa twarz, ale możecie też starać się zmylić przeciwnika pozwalając mu sądzić, że macie słabą rękę, gdy w rzeczywistości jest inaczej. Ważne jest, żeby nie przesadzać. Kiedy macie dobrą rękę nie stawiajcie też za dużo. To może sprawić, że nerwowi gracze wycofają się od razu myśląc, że nie mają żadnej szansy na wygraną, co oznacza, że pula która macie wygrać, może być bardzo niska!

Opis układu gry:

zasady-pokera-


Rodzaj układu: Poker królewski

Przykład: |A♥ K♥ Q♥ J♥ 10♥ 10, |

Opis układu:

Walet, Dama, Król i As w tym samym kolorze.


Rodzaj układu: Poker

Przykład:| 8♣ 9♣ 10♣ J♣ D♣ |

Opis układu:

Pięć kolejnych kart w tym samym kolorze.


 Rodzaj układu: Kareta

Przykład:  |J♠ J♥ J♣ J◊ D♠|

Opis układu:

Cztery karty o takiej samej wartości i jedna karta o innej wartości.


Rodzaj układu: Ful

Przykład: |D♠ D♣ 10♥ 10♣ 10◊ |

Opis układu:

Trzy karty o takiej samej wartości oraz dwie karty o innej jednakowej wartości (inaczej mówiąc trójka i para). W przypadku uzyskania fula, wygrywa układ z wyższymi kartami tworzącymi trójkę – np. KKK22 wygrywa z QQQAA.


Rodzaj układu:  Kolor

Przykład:|6♥ 7♥ 8♥ J♥ K♥ |

Opis układu:Pięć kart w takiej samej kolorze. Jeśli mamy więcej niż jeden kolor, wygrywa układ z wyższą kartą.


 Rodzaj układu:  Strit

Przykład: |3♥ 4♠ 5♣ 6♣ 7♥|

Opis układu: Pięć kart kolejno ułożonych np.10 9 8 7 6. As może być zarówno kartą wysoką jak i kartą niską tworząc np. układy: AKQJ10 lub 5432A. Strity typu 32AKQ nie są dozwolone.


Rodzaj układu:  Trójka

Przykład:  |9♥ 9♠ 9♣ 6♣ A♠ |

Opis układu: Trzy karty o jednakowej wartości.


Rodzaj układu:   Dwie pary  

Przykład: | 8♥ 8♣ 10♥ 10♠ 2♣|

Opis układu:  W przypadku gry dwóch graczy ma po dwie pary, wygrywa ten z graczy, który posiada najwyższą parę. Jeśli we dwóch mają taką samą wysoką parę wygrywa ten z graczy, który ma wyższą kolejną parę. Jeśli dwóch graczy ma po dwie takie same pary, wygrywa ten, który ma wyższą piątą kartę (tzw. kicker).


Rodzaj układu:  Para 

Przykład: |6♥ 6♠ 2♣ A♣ 7♥ |

Opis układu: Dwie karty o takiej samej wartości. Jeśli dwóch graczy ma taką samą parę, wygrywa ten z graczy, który ma wyższe pozostałe karty.


Rodzaj układu:   Wysoka karta 

Przykład:|10♠ K♥ 3♣ 2♣ Q♠|

Opis układu: Każdy układ kart, który nie kwalifikuje się do powyższych układów.


HISTORIA GRY POKER

 1000 lat temu  poker był już znany pod innymi nazwami .W historii  początek przypisuje się Dynastii Sung, żyjącej w X w. Chinach. Inni upatrują początków pokera w XVI wiecznej Persji oraz grze „As Nas”. Z czasem wprowadzano zmiany jednak koncepcja gry opartej na strategii, znajomości kart oraz psychologi zawsze pozostała bez zmian.

Najbliższa wersja dzisiejszego pokera nazywała się Poque (czyt. pok) oraz wywodzi się z XVII wiecznej Francji. I tak wraz z grupą francuskich imigrantów Poque dotarła przez Atlantyk do Nowego Orleanu. Z stamtąd już rozprzestrzeniono grę wzdłuż rzeki Mississippi a na początku wieku XIX całe Stany Ameryki znały tę rozrywkę. Jest to przyczyna, dla której “Dziki Zachód” utożsamia się z źródłem pochodzenia Pokera.

WIKI o grze Poker

Historia pokera nie jest jednoznaczna. Jako pierwszy grę w pokera opisał Jonathan H. Green w 1834 roku w książce J. HIldretha z 1836 roku, pod tytułem „Kampanie Dragoon do Gór Skalistych”. Dwa późniejsze dzieła literackie wskazują jednak, że gra mogła być znana jeszcze przed 1829 rokiem. Wspomnienia o pokerze w swoich zapiskach zawarł Jonathan H. Green (Przedstawienie sztuki i niedoli hazardu – 1843) oraz Joe Cowell (Trzydzieści lat wśród graczy z Anglii i Ameryki – 1844).

W 1864 roku pojawiają się pierwsze zapiski odnośnie Studa, czy też Stud-Horsa wymyślonego przez kowbojów i zaprezentowanego na terenach Ohio, Indiany i Illinois. Pierwszy w pełni oficjalny podręcznik pokera wydany został w roku 1904. Wtedy to R.F. Foster po zgromadzeniu informacji z posiadanych materiałów i wyników badań historycznych wydał dzieło pod tytułem Praktyczny Poker.

Najpopularniejsze wersje pokera

Największą popularnością cieszą się wersje:5 Card Stud i 7 Card Stud , Texas Hold’em, Omaha oraz Omaha Hi-Low. Texas Hold’em zyskał na popularności w latach 1970 , kiedy też odbyły się Mistrzostwa Świata w Pokerze- World Series of Poker. Po dzień dzisiejszy to jest zdecydowanie najbardziej popularna gra w salonach pokera i kasynach na całym świecie.

Poker World Champion historia

Johnny Moss zdobył jako pierwszy tytuł Poker World Champion 1970 -Championa w Światowych rozgrywkach Pokera w 1970 roku. Turniej ten odbył się w Binion Horseshoe. W 2003 roku, Kasyno w Harrah zakupiło prawa na wyłączność do organizacji turniejów, który co roku odbywa się w Rio Hotel i Kasynie. World Series of Poker przeniosły się z Las Vegas w wiele ciekawych miejsc .

Legendy w historii pokera

Doyle Brunson: (AKA – Texas Dolly) To zdobywca pierwszego miliona w historii. W czasie jego profesjonalnej kariery udało mu się również uzbierać dziewięć bransolet z WSOP. Brunson również opublikował jeden z najpopularniejszych podręcznników szkoleniowych „Doyle Brunson’s Super System”.

Stu Ungar: (AKA – The Kid) Cudowne dziecko pokera. Stu Ungar zyskał ten tytuł w wieku 14 lat jako „natural talent”, a jego talent przyniósł my medal WSOP , bransolety a jego wygrane pieniężne oszacowane zostały na 30 000 000$. Niestety jego nałóg narkotykowy pochłonął większość tych środków oraz doprowadził go do tragicznej śmierci w wieku 45 lat.

Johnny Moss: (AKA – Grand Old Man) Od wczesnych lat młodzieńczych, Johnny pracował monitorując gry kasyno w jego rodzinnym mieście Odessas w Texasie. Był zawsze zwolennikiem fair-play, do tego stopnia, że zdarzały się pogróżki i pewnego dnia jeden z graczy został postrzelony za podglądanie Mossa. Moss wygrał osiem bransolet biorąc udział pod rząd w 25 mistrzostwach WSOP, w latach 1970 do 1995.

Thomas Austin Preston, Jr. (AKA – Amarillo Slim) Postać bardzo kontrowersyjna zarówno w życiu prywatnym jak I przy stole do pokera. Składa się na to jego kariera podróżnika, częste przejęzyczenia oraz ciekawa kariera w biznesie. Wygrał cztery WSOP bransolety I wpisał się do pokerowego Hall of Fame.

Benny Binion: (AKA – The Cowboy) Założyciel WSOP, autor rewolucji w zasadach gry i zasłużony propagator pokera dla mas. To dzięki niemu Las Vegas stało się światowej klasy kurortem dla graczy a on sam zyskał tytuł najbardziej wpływowej figury w historii tego miasta.

Poker inne nazwy

Jedną z pierwszych gier, która mogła być przodkiem obecnego pokera jest gra wymyślona w Chinach w okolicach roku 969. Istnieją doniesienia, że w dniu Nowego Roku chiński Cesarz Mu-tsung grał ze swoją żoną w grę karcianą a dokładnie w „domino cards”.

Mistrzostwa Europy w Pokerze2poker

W roku 2007 po raz pierwszy odbyły się Mistrzostwa Europy w Pokerze. Nagrody pieniężne wyniosły ponad 100 000 000 $ oraz dodatkowo gracze otrzymali bransolety ze złota upamiętniające to wydarzenie. TWSOP sięgnęły szczytów I nadal tworzą historie w pokerze.

inne zmianki o grze poker

Także Egipcjanie w wieku XII i XIII grali w różnego rodzaju gry karciane. Kolejnymi prawdopodobnymi pierwszymi  pokerzystami  byli Persowie, którzy w XVI wieku grali w karty taliami zwanymi  Ganjifa  oraz Treasure Cards . Gry karciane Persów często zawierały element obstawiania niezbędny we współczesnym pokerze. Talia Ganjifa składała się z 96 kart. Szczególnie popularna wśród Persów była gra As Nas, w której używano 25 kart, występowały kolejne rundy licytacji oraz hierarchiczne układy rąk karcianych.Nazwę swoją poker zaczerpnął jednak najprawdopodobniej od dwóch gier bardzo popularnych w XVII i XVIII wieku we Francji i w Niemczech. Francuska Poque. oraz niemiecki Pochen. powstały na bazie wcześniej wymyślonej hiszpańskiej gry Primero. „Primero”, której powstanie określa się na początek XVI wieku często bywa nazywana matką pokera. Była to gra w której każdy z gracy otrzymywał 3 karty, a normalnym elementem gry były częste blefy za duże stawki kiedy gracz otrzymał słabe karty.



Powered by WordPress | ® świat rozrywki | Polityka cookies

  • RSS
  • Newsletter
  • Facebook
  • Google+
  • YouTube
  • Pinterest