Lip
04
2015

Historia i zasady gry Blackjack

black jack



Gra Która jest popularna wśród graczy karcianych . Blackjack uznawany jest za jedną z najbardziej popularnych hazardowych gier w karty.
Wygrana w dużym stopniu uzależniona jest od umiejętności gracza oraz szczęścia i z tych właśnie powodów daje graczowi niezapomniane wrażenia. W grze Blackjack przydaje się zdolność zapamiętywania i matematyka ponieważ można stosować techniki liczenia kart które zwiększają szanse na wygraną. Przyjmuje się że Blackjack pochodzi z Francji i jest następcą gier takich jak „french ferme” i „chemin de fer”.

Zadaniem osób grających jest zdobycia kart o punktacji jak najbliższej 21 punktów nie przekraczając owej granicy. W przypadku gdy gracz przekroczy 21 automatyczne przegrywa. Do gry używa się kliku talii kart po 52 karty w talii. Grę rozpoczyna się od wpłacenia zakładu a następnie krupier lub rozdający rozdaje graczowi i sobie po dwie karty. Jedna karta krupiera pozostaje kartą zakrytą.
W przypadku gdy gracz otrzyma dwie pierwsze karty mające sumę 21 punktów to mówi się że gracz ma Blackjacka i automatyczne wygrywa. Gdy gracz dostał dwie takie same karty pod względem figur w pierwszym rozdaniu to może rozdzielić je na dwa rozdania podwajając tym samym kwotę zakładu.
Zależnie od miejsca w którym rozgrywany jest Blackjack zasady mogą trochę różnić się od siebie.

Punktacje kart w Blackjacku:

– As w zależności od decyzji gracza ma wartości 11 punktów albo wartość 1 punktu;
– karty takie jak 10, W, D, K mają wartość 10 punktów;
– karty takie jak 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 mają wartość równą liczbie czyli karta 5 przyjmuje wartość 5 punktów.

 Karty 2 do 9 mają wartość równą wartości karty (3 karo ma wartość 3 itd).
 10, Walet, Dama i Król mają wartość równą 10 punktów.
 As ma wartość równą 1 lub 11, w zależności, co jest lepsze dla gracza.
W Blackjacka gra się przeciwko krupierowi. Gracz stawia zakład na specjalnym stole używając żetonów. Następnie gracz i krupier dostają po dwie karty. Obydwie karty gracza są odkryte, natomiast tylko jedna karta krupiera jest pokazana graczowi. Gracz teraz może podjąć decyzje o swoim następnym ruchu. Gracz ma następujące możliwości:
  Dobrać kartę (hit).
  Nie dobierać kart (stand).
  Podwoić stawkę (double down), możliwe tylko przy pierwszych dwóch kartach, gracz wtedy dostanie tylko jedną kartę.
Rozdwoić karty (split), gdy dwie pierwsze karty gracza są tej samej wartości np. dwie ósemki. Gracz wtedy dokłada drugą stawkę (równą wartości pierwszej stawki) i może dobierać karty po rozdwojeniu.
Ubezpieczenie (insurance) jest dodatkową stawką możliwą tylko, gdy odkrytą kartą krupiera jest as. Gracz może postawić dodatkową stawkę, że drugą (zakrytą) kartą krupiera jest 10 lub figura (krupier ma Blackjacka). Gdy krupier ma blackjacka, gracz przegrywa stawkę podstawową, a za ubezpieczenie wygrywa 2 do 1. Ponieważ stawką ubezpieczenia jest połowa stawki podstawowej, więc za wygraną gracz otrzymuje sumę pieniędzy przegranych w stawce podstawowej (stąd nazwa ubezpieczenie).

Skąd dokładnie wzięła się karciana gra w blackjacka ?

Nie wiadomo, ale jest kilka gier, które uważa się za protoplastę tej jednej z najpopularniejszych gier kasynowych. Najprawdopodobniej początków blackjacka trzeba szukać w XVII-wiecznej Francji, gdzie gra wyewoluowała z innych karcianych gier. Początkowo grę przypominającą blackjacka nazywano Vingt-et-Un, co można przetłumaczyć jako „dwadzieścia i jeden”. W tej grze gracz musiał zebrać komplet kart o wartości 21, karty rozdawano w jednej rundzie, po czym gracze obstawiali swoje zakłady. Jeśli to krupier trafił 21, wszyscy gracze musieli mu zapłacić potrójną wielokrotność wyjściowej stawki.

Historia gry BlackJack

Do Stanów Zjednoczonych blackjack dotarł w XIX wieku dzięki emigrantom z Europy. Pomimo swej popularności na kontynencie europejskim, nie od razu zdobył zainteresowanie w kasynach Las Vegas. W tym czasie w Nevadzie hazard był nielegalny. Właściciele kasyn musieli wprowadzić różne bonusy i promocje w celu przyciągnięcia graczy do stołów karcianych. Jednym z takich bonusów była wypłata w stosunku dziesięć do jednego wygranej, którą gracz otrzymywał po osiągnięciu wartości 21, ale tylko mając Asa i Waleta, obie karty czarne. Dzięki czarnemu waletowi rozdanie to otrzymało nazwę „blackjack” (ang. black – czarny, jack – walet). Nazwa ta przyjęła się i pozostała w użyciu nawet po tym, jak bonus został wycofany. Dodatkowo kasyno miało przewagę w przypadku remisu, jeśli gracz i kasyno miało 21 punktów wygrywało kasyno. Kiedy w 1931 roku w Nevadzie zalegalizowano kasyna, blackjack stał się jedną z najpopularniejszych gier karcianych. W tamtym czasie również obowiązywały inne zasady. Niedozwolone było podwajanie stawki, czy rozdzielenie kart, a zakłady wypłacano w stosunku jeden do jeden. Zasady te sprawiały, że kasyna miały znaczącą przewagę nad każdym zawodnikiem. Prawie każdy próbujący swoich sił w blackjacku szybko przegrywał swoje pieniądze i to sprawiało, że gra stawała się coraz mniej popularna. Dlatego kasyna wprowadziły nowe zasady, które miały wyrównać szanse. Dozwolone zostało rozdzielanie kart o tej samej wartości oraz podwajanie stawki. Ponadto gracze zaczęli otrzymywać wypłaty w stosunku 3 do 2. Jako że blackjack był dla kasyn cały czas grą dochodową nie sprawdzano o ile została zmniejszona przewaga nad graczami.

Na pomoc graczom przyszła matematyka. Pod koniec lat pięćdziesiątych XX wieku pojawiły się pierwsze publikacje zawierające, oparte na matematycznych obliczeniach wskazówki, jak należy grać, aby obniżyć do minimum przewagę kasyna. W 1956 roku Roger Baldwin opublikował w American Statistical Association artykuł pod tytułem „Optymalna Strategia Blackjacka”. Autor opisał swoje badania matematyczne, które zwiększały prawdopodobieństwo wygranej w blackjacku. Były to pierwsze próby zwyciężenia w blackjacku dzięki matematycznemu podejściu do gry.

W 1963 roku profesor matematyki w New Mexico State University Edward O. Thorp wydał „Beat the Dealer: Strategy for the Game of Twenty-One”. W swej książce opisał wszelkie strategie i taktyki gry w blackjack, czyli tak zwany system liczenia kart. Dzięki temu zapaleni i wytrwali gracze mogli z powodzeniem wygrać z kasynem. Thorp zauważył, że gdy w talii pozostaje do rozdania więcej dziesiątek, figur oraz asów gracz ma większą szansę na wygraną. Jeśli natomiast w talii pozostały niskie karty, a szczególnie piątki i szóstki, większą szanse na wygraną ma kasyno. Podczas pisania Thorp użył komputera IBM 704 z Massachusetts Institute of Technology, dzięki któremu obliczył szczegóły strategii podstawowej i efekty liczenia kart. Książka szybko stała się bestsellerem i zajęła pierwsze miejsce na liście New York Times. Również w prasie ukazywały się publikacje na temat rachunku prawdopodobieństwa oraz sposobu użycia go w blackjacku, aby gracze mieli przewagę nad kasynem. Dzięki odkrytym strategiom i taktykom blackjack zyskał ogromną popularność i sławę niemalże na całym świecie, a kasyna nie raz drżały o swoje finanse, które były naruszane przez wygrywających nagminnie graczy. Z czasem właściciele kasyn chcieli zmienić zasady gry na korzyć kasyn, jednak gracze zaczęli się buntować i kasyna musiały odstąpić od tych poczynań.

 W ciągu następnych kilku lat powstało jeszcze wiele książek opisujących sposoby wygrania w blackjacku, a od 1970 roku zaczęły powstawać strategie opracowywane przez komputery. Szanse graczy wzrosły jeszcze bardziej. Matematycy za pomocą komputerów stworzyli zasady optymalnego zachowania podczas gry.



Inne podobne typy  gier jak siedem i pół

Inną grą uznawaną za podstawę do stworzenia blackjacka była włoska gra „siedem i pół”. Grano w niej tylko kilkoma kartami, a ich wartości liczono jako połowy. Kto przekroczył ustaloną ilość punktów przegrywał. W końcu gra trafiła do Stanów Zjednoczonych, gdzie zmieniono zasady liczenia kart. Najcenniejszym układem w ręku był as i walet trefl albo pik, które dawały oczko. Stąd też wzięła się nazwa gry – czarny walet, czyli black jack. Za taką konfigurację dom gry wypłacał wysoką premię, w stosunku 10:1, jednak po pewnym czasie wysokość wygranej obniżono. Sama nazwa gry jednak się zachowała.

Historia liczenia kart w blackjacku
W 1956 roku, grupa statystyków: Baldwin, Cantey, Maisel i McDermott opublikowała w Journal of the American Statistical Association Rekomendacje do gry w 21, czyli pierwszą wersję strategii podstawowej. W roku 1962, dr Edward O. Thorp, profesor matematyki w New Mexico State University opublikował książkę pod tytułem Beat the Dealer: A Winning Strategy for the Game of Twenty-One. Thorp zauważył, że gdy w talii pozostaje do rozdania więcej dziesiątek, figur i asów gracz ma większą szansę na wygraną; natomiast niskie karty, a szczególnie piątki i szóstki są pomocne dla kasyna. Podczas pisania książki, Dr Thorp użył komputera IBM 704 w Massachusetts Institute of Technology, dzięki któremu obliczył on szczegóły strategii podstawowej i efekty liczenia kart. W 1963 roku książka „Beat the Dealer” weszła na pierwsze miejsce bestsellerów na liście New York Times. Jej popularność sprawiła, że Blackjack stał się najbardziej popularną grą w Las Vegas.

W współczesnym blackjacku 21

Można uzyskać dzięki asowi razem z dowolną figurą, co nazywa się także natural blackjackiem. Gra w blackjacka dość szybko trafiła do kasyn, tym bardziej że zasady gry nie były szczególnie skomplikowane. Najlepsi gracze specjalizujący się w blackjacku potrafili przez długi czas utrzymać swoją przewagę nad kasynem dzięki technikom liczenia kart. Wtedy właśnie blackjack zyskał największą popularność, chociaż z czasem kasyna internetowe zabroniły stosowania podczas gry niektórych technik odbierania kart. Dzisiaj stoliki do blackjacka można spotkać w każdym kasynie, również tym internetowym, gdzie wprowadzono także kilka odmian tej gry.

Przykład gry w blackjacka

Jeżeli gracz po dobraniu kart ma więcej niż 21 punktów, przegrywa zakład i krupier zabiera jego żetony. Jeżeli natomiast gracz ma 21 punktów lub mniej, krupier odkrywa swoją zakrytą kartę i w zależności od liczby jego punktów może dobrać więcej kart. Krupier musi grać według następujących przepisów: wziąć kartę, jeżeli ma 16 punktów lub mniej i nie brać więcej kart, gdy ma 17 punktów lub więcej (niezależnie, ile punktów ma gracz). Wygrywa ten, który ma sumę punktów bliższą lub równą 21.

Liczenie kart w black jack

Niektórzy  gracze licząc karty w blackjacku używa systemu stawkowania zwanego Kelly Criterion. W uproszczeniu system Kelly polega na stawianiu stawki, której wysokość jest równa procentowi przewagi gracza nad przeciwnikiem. Dla przykładu, gdy przewaga gracza nad przeciwnikiem jest równa 1% i jego budżet w danym momencie jest równy $1000, gracz ten postawi stawkę równą 1% jego budżetu, tj. $10. Oczywiście w grze w blackjack konieczne są modyfikacje tego systemu, m.in. z powodu faktu, że większość stawek, które gracz stawia w blackjacku jest przy przewadze 0.5% kasyna (tj. kasyno ma przewagę nad graczem 0.5%, gdy wartość prawdziwa jest równa 0).



Powered by WordPress | ® świat rozrywki | Polityka cookies

  • RSS
  • Newsletter
  • Facebook
  • Google+
  • YouTube
  • Pinterest